Een veelvoorkomende manier om Bitcoin vandaag de dag te kaderen is dat het een spaartechnologie is. Digitaal goud. Iets dat je vasthoudt, niet iets dat je gebruikt. Ik denk dat deze framing incompleet en uiteindelijk verkeerd is. Bitcoin is niet bedoeld om naast fiat als spaarmiddel te zitten. Het is bedoeld om fiat te vervangen als monetaire basis. En een monetaire basis die niet gebruikt kan worden, kan niet functioneren als geld. Voor Bitcoin om als geld te functioneren, moet het op grote schaal bruikbaar zijn. Dat impliceert uitvoering, abstractie van afwikkeling, snellere interacties en kostenefficiënte transacties. Bitcoin L1 is daar niet voor ontworpen en zou dat ook niet moeten zijn. De rol ervan is finaliteit en neutraliteit. Dit is waarom Bitcoin L2's nodig heeft. Zodra je accepteert dat Bitcoin L2's nodig heeft om als geld bruikbaar te zijn, stop je met vragen of alternatieven concurreren met Bitcoin en begin je je af te vragen of ze Bitcoin dienen. Als acceptatie van alternatieven überhaupt mogelijk is in de Bitcoin-eerste gemeenschap, zal het niet komen van alternatieve monetaire activa. Het zal alleen komen van systemen die Bitcoin als de rekeneenheid/native activa behouden, terwijl ze de bruikbaarheid ervan uitbreiden (cruciaal, zonder de garanties ervan te verzwakken). Met andere woorden, het introduceren van aanvullende tokens ALLEEN waar Bitcoin alleen de vereiste coördinatie- of incentivefuncties rond zaken als expressiviteit en rendement niet kan vervullen. Elk niet-BTC actief dat enige kans heeft om legitimiteit binnen deze gemeenschap te verwerven, zal dat alleen doen door die hiaten op een manier te vullen die BTC zelf niet kan.