$36 to nie jest tanio. To premium w Tajlandii. Standardowe bilety do tajskiego kina kosztują 5-7 dolarów. To kino z łóżkami pobiera 6-7 razy więcej. W przeliczeniu na siłę nabywczą Tajlandii, to tak, jakby Amerykanie płacili 120 dolarów lub więcej za bilet do kina. Co sprawia, że to działa, to arbitraż kosztów pracy. Nielimitowane jedzenie i napoje wymagają personelu do przygotowania, serwowania i czyszczenia pościeli między seansami. Usługa kamerdynera. Świeże prześcieradła na każdym łóżku. W Bangkoku ta infrastruktura pracy kosztuje ułamek tego, co kosztowałoby w LA czy Nowym Jorku. Amerykańskie kina próbowały premium tierów: AMC Dolby, Regal RPX, ekrany z jedzeniem. Maksymalnie osiągają około 25-30 dolarów za lepsze miejsce i możliwość zamówienia przepłaconego jedzenia. Żadne nie oferuje prawdziwych łóżek, ponieważ sam koszt sprzątania sprawiłby, że bilety przekroczyłyby 100 dolarów. Tajskie kina VIP idą jeszcze dalej. Embassy Diplomat Screens pobiera 115 dolarów za podwójne łóżka z koktajlami i Häagen-Dazs. IMAX VIP kosztuje 60 dolarów lub więcej z przedfilmowymi salonami i fotelami masującymi. Reakcja "wow, Tajlandia jest znacznie lepsza" pomija sedno sprawy. Tajlandia nie wymyśliła lepszego doświadczenia kinowego. Odkryli, jak zmonetyzować 6-krotną cenę, która działa tylko wtedy, gdy minimalna płaca wynosi 10 dolarów dziennie zamiast 15 dolarów za godzinę. Amerykańscy wystawcy chętnie pobieraliby 36 dolarów za łóżka i usługi kamerdynera. Matematyka po prostu się nie zgadza.