podczas gdy porządkowałem mój dysk twardy, znalazłem stary projekt, nad którym pracowałem, który miał stworzyć generatywną rzeźbę wiersza fraktalnego w Finderze macOS zaczynałoby się od folderu, który zawierał N folderów, z których każdy zawierał N folderów, itd. można było wybrać typ gramatyczny dla każdego poziomu, a także miał logikę dla rzeczy takich jak warunkowanie fonetyczne („a” vs „an”, itd.) w rezultacie kończyłoby się na absolutnie ogromnej liczbie różnych wierszy o identycznych strukturach składniowych, osadzonych jako cyfrowa rzeźba w twoim systemie plików po przetestowaniu skryptu wiele razy zdałem sobie sprawę, że nie tylko zajmowałyby one absolutnie ogromne ilości miejsca na dysku, ale także byłyby niezwykle wolne do usunięcia, ponieważ kończyłoby się na wielu miliardach plików w rekurencyjnej strukturze, która zajmuje wieczność do zindeksowania. każda drobna zmiana w logice gramatycznej zajmowałaby dzień lub więcej, aby to posprzątać, a następnie wygenerować kolejny test w końcu doprowadziłem to do miejsca, w którym system gramatyczny w większości działał, ale nigdy naprawdę nie wymyśliłem, jak to pokazać światu. więc ostateczna iteracja po prostu leży w moim systemie plików. czasami lubię wędrować przez foldery, aby zobaczyć, na którą ścieżkę trafię

to była jedna z pierwszych rzeczy, które zakodowałem w vibe, kiedy to oznaczało wklejanie skryptu w kółko do przeglądarki. Krótko badałem możliwość stworzenia nowej implementacji z systemem generacji gramatycznej typu przeciągnij i upuść oraz wizualizacją fraktala podczas eksploracji, ale w porównaniu do tego wydawało się to sterylne.

@heyneff to było to, co ostatnio badałem, internetowa wersja interaktywna straciła dotykową rzeźbiarską jakość istnienia na twoim dysku twardym

@heyneff ale prawdopodobnie jest tam jakaś synteza, może spróbuję czegoś takiego jak grandperspective jako widz