Ik keur dit soort dingen goed. Vroeger waren "kinderboeken" gemaakt om te vermaken en te enthousiasmeren, niet om kinderen op te leiden in een of andere politieke theorie. De Wind in de Wilgen, Nancy Drew, de Boxcar Kinderen, Waar de Rode Varen Groeit. En natuurlijk de Hardy Boys. Ik heb mijn tanden gezet in Tarzan en de sciencefiction van Poul Anderson.