Hardy Boys boxsets van @PassagePress Passage is toegewijd aan het weer geweldig maken van kinderliteratuur, en er is geen betere plek om te beginnen dan bij de klassiekers. Hun kritisch geprezen heruitgave van de eerste zes ORIGINELE Hardy Boys is nu beschikbaar in twee prachtige boxsets.

"Onze" heilige NHS en de gevolgen van het niet goed uitvoeren van je werk. Ik nam mijn moeder mee naar de tandarts. Terwijl ze in de stoel zat, kreeg ze een beroerte. Ik werd de tandartspraktijk binnen geroepen en ze lag gewoon in een hoop op de vloer. De tandarts (een gekwalificeerd arts) had het onmiddellijk herkend en had herhaaldelijk 999 gebeld, de situatie duidelijk uitgelegd en om een ambulance gebeden. We bleven bellen en bellen. Ze zouden niet komen. Ze wilden zelfs niet naar een dokter luisteren. Welke hoop had ik? Zonder ambulance die kwam en mijn moeder die op de vloer achteruitging, hadden we geen keuze. We droegen haar naar mijn auto. Een tandartsassistente die daar was, sprong bij ons in de auto omdat ik niet wist wat de snelste weg naar het ziekenhuis was. Ik reed, terwijl ik de hele tijd met mijn moeder sprak, mijn stem normaal houdend, haar vertelde dat ze zich geen zorgen moest maken, alsof er niets aan de hand was. Ze mompelde: "Oh maak je geen zorgen Jo, ik zal leven." Dat waren haar laatste woorden tegen mij. Ik reed als een gek naar de SEH. De tandartsassistente rende naar binnen om hulp te halen. Ik wachtte in de auto, maar niemand kwam naar buiten. Het leek een eeuwigheid te duren. Ik moest mijn bewusteloze moeder uit de achterbank tillen in een brandweermanlift en haar naar de deuren dragen terwijl ik om hulp schreeuwde. Een verpleegkundige vertelde me dat ik haar niet zo moest hanteren omdat ik schade kon veroorzaken – De brutaliteit. (Ik denk bijna elke dag aan die idioot) Onze NHS plaatste haar eindelijk op een bed en duwde haar weg zonder me te vertellen waar ze haar naartoe brachten. Ik vroeg het, maar niemand antwoordde. Ik gaf haar gegevens aan de balie en legde uit dat mijn auto half op de stoep buiten stond. De vrouw aan de balie vertelde me dat ik me geen zorgen moest maken, ze zou het regelen zodat ik geen boete kreeg. Ze zetten me in een zijkamer, een raamloze kast, net buiten het zicht van al die vele, vele trolleys met mensen erop in de gang. Ik zat daar voor wat voelde als ongeveer 30-45 minuten. Niemand kwam. Ze waren me vergeten. Ik ging water halen omdat ik daar niet gewoon kon zitten, maar toen maakte ik me zorgen en kwam ik terug en wachtte nog wat. Uiteindelijk, terug bij de balie, vroeg ik: "Waar is mijn moeder?!?" Ik hoorde gefluister, toen leidde iemand me naar een andere ruimte. Ze lag nog steeds in hetzelfde bed dat ik had gezien toen ze weggereden werd, naar de zijkant van de kamer geduwd met mensen die eromheen liepen alsof ze in de weg lag. Ik bleef vragen wat er aan de hand was, maar niemand antwoordde en ze trokken gewoon een gordijn om het bed. Mijn broer arriveerde toen; ik had hem weten te bereiken terwijl ik vastzat in de kast. We stonden daar te huilen, in totale shock, ons afvragend wat er in hemelsnaam aan de hand was. Niemand deed iets. Een vrouw lag daar na een enorme beroerte, en we keken gewoon naar elkaar, hulpeloos. Ik weet niet hoeveel tijd er verstreek, maar uiteindelijk werden we naar een andere afdeling in een privé kamer verplaatst. We zaten de hele nacht bij haar. Ik zat aan de zijkant van haar bed en streek over haar hand, maar wilde ook niet te veel aanraken omdat ik wist dat dat haar echt zou irriteren. Ik vertelde haar dat ik van haar hield, maar wilde niet te veel doorgaan omdat ik haar niet bang wilde maken. Rond 2 uur 's nachts wist ik dat ze was overleden. De verpleegkundige stuurde me naar huis met een plastic zak met haar met urine bevuilde kleren. Dit is wat er gebeurt wanneer miljoenen gebruik maken van een dienst waar ze nooit een cent in hebben gestoken, terwijl de mensen die het hun hele leven gefinancierd hebben, zonder waardigheid worden achtergelaten om te sterven. Dit is wat er gebeurt wanneer starre bureaucratie belangrijker is dan een dokter die schreeuwt aan de telefoon dat iemand een enorme beroerte heeft. Dit is wat er gebeurt wanneer gezond verstand verboden is en het afvinken van lijstjes koning is. Dit is wat er gebeurt wanneer het werk niet goed wordt gedaan. Dit zijn de gevolgen. PS. Ik kreeg een parkeerboete. #nhs #ournhs #dontbothercallinganambulance

Dit is een klassiek voorbeeld van waarom ons land is zoals het is. Onecht, zwak, deugdzaam signalerende man.